Τρίτη, 4 Ιουνίου 2019

Η εκπαίδευση σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία

από την Αθηνά Κεχαγιά

Η πρώτη δραστηριότητα του προγράμματος μας στο Πόρτσμουθ αφορούσε την παρακολούθηση της διάλεξης με θέμα «Εκπαίδευση εκπαιδευτικών σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία» του κ. Taiwo Ayodele, καθηγητή του Πανεπιστημίου του Πόρτμουθ. Ο κ. Taiwo έχει ένα πλούσιο βιογραφικό με διδακτορικό στην Τεχνητή Νοημοσύνη και ερευνητικό υπόβαθρο σε θέματα του τομέα της Πληροφορικής, όπως της Διαχείρισης Γνώσης, της Μηχανικής Μάθησης, των Νευρωνικών Δικτύων, της Ηλεκτρονικής Μάθησης, της Ασφάλειας των Δικτύων και έχει μεγάλο ενδιαφέρον για το σχεδιασμό και την εκτέλεση σημαντικών έργων πληροφορικής. Διδάσκει σε προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές, είναι σύμβουλος σε επιχειρήσεις και είναι ομιλητής στα κολέγια του Ηνωμένου Βασιλείου σε θέματα που σχετίζονται με την περιοχή έρευνας και συμβουλευτικής. 





Η διάλεξη του κ. Taiwo πραγματοποιήθηκε σε δύο μέρες του προγράμματος στα γραφεία του φορέα υποδοχής Training Vision.  Αρχικά δόθηκε από τον ομιλητή ο ορισμός της πολυπολιτισμικής κοινωνίας ως μιας χώρας, ή πόλης ή περιβάλλοντος, όπου ο καθένας μπορεί να εκφράσει ελεύθερα τη γλώσσα, την ενδυμασία, τη διατροφή, τη θρησκεία, τα έθιμα κ.α. χωρίς δίωξη, ενώ την ίδια στιγμή μαθαίνει την εγχώρια γλώσσα και ζει στα πλαίσια των κανόνων νομιμότητας της χώρας που επέλεξε, συμπεριλαμβανομένων και των ελευθεριών που δίνονται στις γυναίκες και στα παιδιά σε αντίθεση με τη δική του κουλτούρα.
Επισημαίνοντας λέξεις κλειδιά στο ζήτημα παρουσιάστηκαν σχετικοί ορισμοί: 
  • Η πολυπολιτισμική κοινωνία είναι το καθεστώς ύπαρξης διαφορετικών εθνικών, φυλετικών, θρησκευτικών ή πολιτισμικών ομάδων που συνυπάρχουν αρμονικά στην ίδια κοινωνία.
  • Ο εθνικός διαχωρισμός είναι η συσπείρωση ανθρώπων με τα ίδια εθνικά ή πολιτισμικά χαρακτηριστικά σε ξεχωριστές κατοικημένες περιοχές στην πόλη.
  • Αιτών άσυλο είναι κάποιος ο οποίος έχει διωχθεί από τη χώρα του για να βρει ασφαλή τόπο αλλού. Σύμφωνα με τη Σύμβαση για τους Πρόσφυγες (1951), ο αιτών άσυλο μπορεί να διακατέχεται από φόβο για δίωξη από τη χώρα προέλευσης του για αίτια όπως οι πολιτικές θέσεις, η εθνότητα, η θρησκεία, η φυλή/εθνικότητα ή η συμμετοχή σε ιδιαίτερες πολιτικές ομάδες.
Στη συνέχεια ο ομιλητής ανέλυσε την έννοια της πολυπολιτισμικότητας. Έτσι η πολυπολιτισμικότητα μπορεί να οριστεί η πολιτισμική «ποικιλία» ή η εξέλιξη της, όπου διαφορετικές εθνικότητες συνυπάρχουν. Μπορεί επίσης να παραπέμπει σε πολιτική ενσωμάτωσης που υιοθετεί το πολιπολιτισμικό κράτος.
Στην περίπτωση του Ηνωμένου Βασιλείου η πολυπολιτισμικότητα αναπτύχθηκε μέσω της μετανάστευσης. Διαχρονικά παρουσιάστηκαν οι κυριότερες ροές τα τελευταία 200 έτη. 
  • Το 19ο αιώνα έφτασαν Εβραίοι από τη Ρωσία και την Πολωνία λόγω δίωξης και κάτοικοι από την Ιρλανδία λόγω φτώχειας από αγροτικές περιοχές.
  • Τη δεκαετία 1930 – 40 Εβραίοι και Πολωνοί κατέφυγαν στη Βρετανία λόγω του φασισμού και του Β Παγκοσμίου Πολέμου. 
  • 1948 -50: Εργάτες από την Καραϊβική προσκλήθηκαν για να ανοικοδομηθεί η Βρετανία μετά τον πόλεμο κυρίως σε δημόσιες υπηρεσίες - έργα. 
  • 1950-60: Ασιάτες από Ινδία, Πακιστάν και Μπαγκλαντές λόγω φτώχειας φτάνουν αναζητώντας εργασία σε δημόσιες υπηρεσίες και στη βιομηχανία κλωστοϋφαντουργίας.
  • Δεκαετία 1970: Άνθρωποι από την Ανατολική Αφρική και Ασία ξεφεύγουν από διώξεις και τον πόλεμο του Βιετνάμ. 
  • 1980 – 90: Πρόσφυγες από την Ανατολική Ευρώπη δραπετεύουν από τον πόλεμο και τις πολιτικές αναταραχές στη Ρουμανία και τη Γιουγκοσλαβία.
  • Από το 1990 και έπειτα υπάρχει αύξηση των αιτούντων άσυλο
  • Δεκαετία 2000: Σημειώνεται μετανάστευση από την Ανατολική Ευρώπη λόγω της διεύρυνσης της ΕΕ
  • 21ος αιώνας: Μετανάστευση από την ΕΕ, την Ασία, την Αφρική και τον υπόλοιπο κόσμο.
Μετά την ιστορική εξέλιξη της μετανάστευσης στο Ηνωμένο Βασίλειο, παρουσιάστηκαν οι αλλαγές στην πολυπολιτισμική κοινωνία σε κάθε τομέα.
  1. Οικονομικά ζητήματα. 
Σημειώθηκαν τα εξής:
    • Υπήρξε νομοθεσία σχετικά με την καταπολέμηση του ρατσισμού, των προκαταλήψεων και την υποστήριξη για τα δικαιώματα στην εργασία και τις ίσες ευκαιρίες. Σε αντίθεση με αυτό, το κόστος για κρατικές παροχές σε αυτό τον τομέα προκάλεσε δυσαρέσκεια και φυλετική αδιαλλαξία. Αυτό αποτελεί και μειονέκτημα της αλλαγής αυτής. 
    • Το 2012 υπολογίζεται πως η καθαρή φορολογική εισφορά των μεταναστών στην οικονομία της χώρας ήταν 4,5£ εκατομμύρια το χρόνο και ότι η αύξηση του πληθυσμού κατά 3% μέσω της μετανάστευσης μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση του ΑΕΠ κατά 2,25 – 2,5%.
    • Υπάρχει διαφορά στην επίδοση μεταξύ των εθνικοτήτων. Πχ. Άνθρωποι από το Μπαγκλαντές δεν έχουν υψηλά εισοδήματα, ενώ Αμερικάνοί και Αυστραλοί τείνουν να έχουν. Επίσης οι μετανάστες κάνουν επαγγέλματα που οι ντόπιοι δεν κάνουν. 
  1. Στέγαση
Οι μετανάστες στεγάζονταν σε ενοικιαζόμενα σπίτια στις περιοχές των κεντρικών πόλεων. Οι εθνικές μειονότητες δεν μπορούσαν να επιτύχουν εξασφάλιση στεγαστικών δανείων, πράγμα που σημαίνει ότι υποχρεώνονται να χρησιμοποιούν λιγότερο συμβατικά αλλά πιο ακριβά δάνεια και να έχουν πιο δαπανηρές πηγές χρηματοδότησης. Έχουν υποστεί διακρίσεις στην πρόσβαση εύρεσης κατοικίας στην τοπική κοινωνία για τον «εξορθολογισμό του οικιστικού χώρου». Πιο πρόσφατα έχει αυξηθεί η κατοχή ιδιοκτησίας και τα πιο πλούσια άτομα έχουν μετακινηθεί σε προαστιακές περιοχές. Ωστόσο ο γεωγραφικός διαχωρισμός συνεχίζει να υπάρχει.
  1. Εκπαίδευση 
Οι εκπαιδευτικές απαιτήσεις είναι η παροχή μαθημάτων Αγγλικών και δίγλωσσων προγραμμάτων για γονείς και παιδιά. Σε ορισμένες περιοχές έχουν τροποποιηθεί τα σχολικά γεύματα, τα προγράμματα διακοπών και τα σχολικά προγράμματα για να αντικατοπτρίζουν τη νέα σύνθεση των σχολείων. Λόγω της ποικιλομορφίας του μορφωτικού επιπέδου των διαφόρων μειονοτήτων υπάρχουν διάφορα στοιχεία που εξετάζονται. Σημειώνονται για παράδειγμα πως τα παιδιά από την Καραϊβική ή από τη μαύρη φυλή υποβαθμίζονται σε σχέση με το λευκό πληθυσμό ή τις άλλες μειονότητες και πως οι επιδόσεις των παιδιών από την Ινδία, το Πακιστάν και την Κίνα είναι πιο καλές κατά μέσο όρο από εκείνες του λευκού πληθυσμού. 
4. Υπηρεσίες υγείας
 Στην τοπική κοινωνία εκφράζονται ανησυχίες για παιδικές ασθένειες και φόβοι ανοσοποίησης. Αυτό μπορεί να προκαλέσει διάφορα θέματα αλλά με  την αύξηση του γραμματισμού και της εκπαίδευσης προγραμμάτων ανοσοποίησης, οι ανησυχίες είναι λιγότερες. Ωστόσο πολλές ομάδες εθνικών μειονοτήτων εξακολουθούν να μένουν σε υποβαθμισμένες περιοχές πόλεων όπου η συγκέντρωση μεταδοτικών ασθενειών είναι υψηλότερη. 
5. Γλώσσα
Οι νέοι μετανάστες δυσκολεύονται να βρουν δουλειά αν δε γνωρίζουν Αγγλικά. Αυτό  αποτελεί ιδιαίτερα πρόβλημα για τις γυναίκες που περιορίζονται στο σπίτι και εξαρτώνται από οικογενειακές δεσμεύσεις, θρησκευτικές ή πολιτισμικές πεποιθήσεις. Σημειώθηκε επίσης πως τα παιδιά της δεύτερης γενιάς μεταναστών, εκπαιδευόμενα στο Ηνωμένο Βασίλειο μεγαλώνουν μιλώντας Αγγλικά και μπορεί να έχουν διαφορετικές προσδοκίες από τους γονείς τους. Ενσωματώνονται πληρέστερα αλλά αυτό μπορεί να προκαλέσει εντάσεις αν υιοθετήσουν τον πολιτισμό της χώρας υποδοχής.
  1. Θρησκεία
Πολλοί μετανάστες ακολουθούν μια διαφορετική θρησκεία από αυτή της χώρας τους, γεγονός που οδηγεί σε προστριβή. 
  1. Άλλα κοινωνικά ζητήματα
    • Πιθανή πίεση σε οικονομικό επίπεδο σε δημόσιες παροχές (υγεία, εκπαίδευση, κοινωνικές υπηρεσίες)
    • Οι ομάδες μεταναστών είναι συχνά ευπρόσδεκτες από τις κοινότητες υποδοχής τους και μπορούν να θεωρηθούν θετική επιρροή στην παροχή αναγκαίου εργατικού δυναμικού αλλά και στην εισροή θετικών στοιχείων στην ένδυση, τη γλώσσα κα τη διατροφή.
    • Οι εθνικές ομάδες μπορούν να απομονωθούν από την κοινωνία και να συσπειρωθούν με αποτέλεσμα την εχθρότητα μεταξύ κοινοτήτων που μπορεί να οδηγήσει σε πολιτικό και θρησκευτικό εξτρεμισμό. Σημειώθηκε ότι θρησκευτικές και πολιτικές ομάδες και από την τοπική κοινωνία και από τους μετανάστες μπορούν να προσπαθήσουν να προωθήσουν την αμοιβαία κατανόηση και να μειώσουν τις συγκρούσεις. 

Το παράδειγμα του Λονδίνου
Περπατώντας κανείς στο Λονδίνο θα συναντήσει ανθρώπους πολλών εθνικοτήτων. Στο Λονδίνο μιλούνται πάνω από 200 γλώσσες και η ποικιλομορφία πολιτισμών δε μπορεί να προσδιοριστεί. Η πόλη φιλοξενεί πάνω από 300 εθνικότητες που έχουν διαμορφώσει τον πολιτισμό που βλέπουμε σήμερα.  Ωστόσο δεν είναι μόνο το Λονδίνο που θεωρείται πολυπολιτισμική πόλη. Το Τορόντο, το Μαϊάμι, το Σίδνευ και η Νέα Υόρκη διακρίνονται ανάμεσα στις πέντε πιο κοσμοπολίτικες πόλεις. 
Ο ομιλητής προχωρώντας σε συζήτηση προσπάθησε να συνοψίσει και τα σημεία του ερωτήματος αν είναι καλό ή κακό μια πόλη να είναι πολυπολιτισμίκή. Υπάρχουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα που πρέπει να υπολογίζονται σε οποιοδήποτε εγχείρημα. Όσον αφορά την Εκπαίδευση σημειώθηκε πως υπάρχουν αλλαγές στην ύλη των θεμάτων όπως η Ιστορία, η οποία πρέπει να φιλοξενήσει μια πιο ολοκληρωμένη και ευρύτερη εκδοχή των προηγούμενων γεγονότων. Αυτό δίνει στα παιδιά την αφορμή να μάθουν διάφορες προοπτικές για ένα θέμα και να αναπτύξουν μια στάση ενάντια στο ρατσισμό. 
Πλεονέκτημα στον επαγγελματικό τομέα είναι πως οι εργαζόμενοι που προέρχονται από διαφορετικούς πολιτισμούς μπορούν να συνεισφέρουν πολλαπλά. Σε μία οποιαδήποτε ανάθεση εργασίας το μίγμα της πολιτισμικής εμπειρίας βοηθά στην επίλυση προβλημάτων με τη σύνθεση διαφορετικών δυνάμεων. Έχοντας μια ποικιλόμορφη ομάδα εργαζομένων, εμπλουτίζεται για παράδειγμα το περιβάλλον γραφείου και βελτιώνεται η κουλτούρα στην εργασία. 
Οι πολυεθνικές εταιρίες ως γίγαντες των βιομηχανιών που μεταβάλλονται γρήγορα στην κατασκευή καταναλωτικών αγαθών, έχουν ωφεληθεί από την παγκοσμιοποίηση. Απασχολούν μεγάλο πληθυσμό σε αυτές τις εταιρίες που βρίσκεται σε διαφορετικές χώρες. Αυτό τους βοηθά να εξαπλωθούν σε παγκόσμιες αγορές, να αυξήσουν την πελατειακή τους βάση ανάμεσα σε πολλά κράτη και να κερδίζουν εύκολα. Αξιοσημείωτο είναι ότι οι πολυεθνικές χώρες φιλοξενούν μετανάστες που πολλοί από αυτούς έχουν υψηλές δεξιότητες. Για παράδειγμα, φοιτητές που έρχονται από την Ασία στις Ηνωμένες Πολιτείες για εκπαίδευση υψηλού επιπέδου αποτελούν εργατικό δυναμικό της χώρας. 
Τα μειονεκτήματα που διατυπώθηκαν ξεχωριστά είναι ο φόβος της επιρροής και ο κίνδυνος κοινωνικών συγκρούσεων. Αυτό σημαίνει πως ζώντας σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία ακόμη και σε μια κοσμοπολίτικη πόλη, υπάρχει φόβος πως οι άνθρωποι μειονοτικών ομάδων θα χάσουν την εθνοτική ταυτότητα του τρόπου ζωής τους. Επηρεάζονται από άλλες κουλτούρες και κατά καιρούς οι πολίτες δημιουργούν μια προστατευτική τάση απέναντι τους. Ο κίνδυνος κοινωνικών συγκρούσεων συμβαίνει λόγω διαφορών στις θρησκευτικές πεποιθήσεις και πρακτικές. Πράξεις θρησκευτικού περιεχομένου ή ορισμένοι τρόποι ζωής μπορούν να προκαλέσουν ρήξη μεταξύ δύο ή περισσότερων ομάδων. Ωστόσο σε χώρες που υιοθέτησαν την πολυπολιτισμικότητα ως ολοκληρωμένη πολιτική, παρατηρήθηκε πως οι συγκρούσεις προέκυψαν κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης και λόγω έλλειψης κοινωνικών προγραμμάτων. 

Παραδείγματα κρατών που έκαναν πράξη την πολυπολιτισμικότητα
Καναδάς: Υιοθέτησε επίσημα την πολυπολιτισμικότητα το 1971. Αυτή βασίζεται στην αρχή του δικαιώματος της ιθαγένειας από τη γέννηση. Επιπλέον ο νόμος για την ιθαγένεια του 1988 ορίζει πως όλα τα μέλη της κοινωνίας έχουν την ελευθερία να διατηρούν κα να μοιράζονται πολιτισμικές κληρονομιές. Επίσης ενθαρρύνει την προστασία των μητρικών γλωσσών τους. Και ζητά από τις ομοσπονδιακές υπηρεσίες να προωθούν ίσες ευκαιρίες απασχόλησης. 

Αυστραλία: Θεωρεί η ίδια των εαυτό της ως κράτος μεταναστών και η πολυπολιτισμικότητα βασίζεται επίσης στο δικαίωμα  της ιθαγένειας από τη γέννηση. Η εύκολη διαδικασία πολιτογράφησης των μεταναστών έχει καθιερωθεί πολύ καιρό. Η κυβέρνηση πιστεύει πως η πολυπολιτισμικότητα έχει ενισχύσει την αυστραλιανή κοινωνία. 

Σουηδία: Σε αντίθεση με τις παραπάνω χώρες, στη Σουηδία ισχύει το δικαίωμα εξ αίματος, το οποίο επεκτείνει το δικαίωμα της ιθαγένειας μόνο εάν ο ένας ή οι δύο γονείς είναι πολίτες της χώρας. Ωστόσο οι διαδικασίες πολιτογράφησης είναι ευκολότερες.

Άλλα παραδείγματα πολυπολιτισμικών κοινωνιών περιλαμβάνουν τη Ινδία, τη Βρετανία και τις ΗΠΑ. 


Συμπερασματικά σημειώθηκε πως η πολυπολιτισμικότητα είναι ένα μωσαϊκό πολιτισμών, όπου διαφέρει πολύ από χώρα σε χώρα, όμως είναι σημαντικό να διατηρείται η ισορροπία και η ειρηνική συνύπαρξη σε μια κοινωνία. Στη Βρετανία η πολιτιστική ευαισθητοποίηση και η κατάρτιση διαδίδονται για να διατηρηθεί ένα υγιές εργατικό δυναμικό. Επίσης γίνονται προγράμματα ανταλλαγής με διάφορες χώρες για να συμβάλλουν στην αλλαγή οπτικής ως προς τους άλλους πολιτισμούς. 

Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2018

Οι πολιτικές του ασύλου στην Ευρώπη. Οι περιπτώσεις της Βρετανίας και της Ιταλίας.

picture: from Matilde Spoldi’s presentation


                                      ARISE / ITAKA TRAINING                          
  LAMEZZIA TERME, ITALY, 10-17 OCTOBER 2018


Θα πρέπει να προβληματιστούμε και να επαναπροσδιορίσουμε ακόμα, εάν χρειαστεί, όρους και ορισμούς, όπως η παγκόσμια μετανάστευση. Με αυτό το θέμα ασχοληθήκαμε με την προσέγγιση της ανθρωπολόγου κας Milca Colombo.
Τα μεταναστευτικά ρεύματα δεν είναι μόνο αυτό που έχουμε στο μυαλό μας ως Έλληνες. Οι φτωχότερες χώρες στέλνουν ανθρώπους στις πλουσιότερες, οι χώρες όμως στο ενδιάμεσο της μετάβασης είναι που πρέπει να διαχειριστούν τον μεγάλο όγκο της μετανάστευσης. Υπάρχει μεγάλη εσωτερική μετανάστευση από τη νότιο- ανατολική Ασία στη Μέση Ανατολή, ενώ το μεγαλύτερο ρεύμα των ανεξάρτητων μεταξύ τους χωρών, είναι το σταθερό ρεύμα από το Μεξικό στις ΗΠΑ. Υπάρχει τέλος μια κυκλική πορεία εσωτερικής μετανάστευσης μεταξύ των χωρών της υπο-σαχάριας Αφρικής. Ο αριθμός αυτός υποσκελίζει τον αριθμό των μεταναστών που εγκαταλείπουν την Αφρική. 

ARISE training, Lamezia Terme, 10-17 October 2018




Απο τον Εκπαιδευτή Πληροφορικής Παναγιώτη Τουζένη ΠΕ86

Κατά το διάστημα 10 - 17 Οκτωβρίου στην περιοχή της Καλαβρίας και πιό συγκεκριμένα στην πόλη Λαμέτζια Τέρμε της Ιταλίας ομάδα εκπαιδευτών απ΄την Μυτιλήνη είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει μιά σειρά σεμιναρίων τα οποία αφορούσαν την κρίση στο μεταναστευτικό ζήτημα .
Την πρώτη μέρα η Dr Leonie Ansems καθηγήτρια διεθνών σχέσεων του Kings College of London μας ανέλυσε κάποιες ορολογίες σχετικά με το μεταναστευτικό ζήτημα προκειμένου να καταλάβουμε επακριβώς το πρόβλημα και εστιάσουμε στους τρόπους αντιμετώπισης του. Στα πλαίσια αυτά μας εξήγησε τα παρακάτω ερωτήματα συνοδευόμενα απο χρήσιμες πληροφορίες και επίσημα στοιχεία: 
“We want to be legal, ! but how can we be legal?! We are not on the earth, ! not in the sky, ! we are in between.” 

Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2018

Παρουσίαση ΣΔΕ Μυτιλήνης


CEAR (Comision Española de Ayuda al Refugiado)

Από την εκπαιδεύτρια Κοραλία Τζαννή



Η CEAR είναι η ισπανική επιτροπή που προσφέρει βοήθεια στους πρόσφυγες από το 1979. Υπερασπίζεται το δικαίωμα ασύλου και τα ανθρώπινα δικαιωμάτα  και  προωθεί την ανάπτυξη των προσφύγων που έχουν ξεφύγει από πολέμους ή παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των αιτούντων άσυλο, των απάτριδων και των μεταναστών που χρειάζονται διεθνή προστασία ή κινδυνεύουν με κοινωνικό αποκλεισμό.Η CEAR έχει στο δυναμικό της και απασχολεί γύρω στα 1500 άτομα, εθελοντές και εργαζομένους από διάφορες επαγγελματικές ομάδες εργασιακής, νομικής και ψυχοκοινωνικής φροντίδας. Τα τελευταία δέκα χρόνια πάνω από 350.000 που αναζητούσαν διεθνή προστασία έκαναν χρήση των υπηρεσιών της Επιτροπής. Το έργο της υποστηρίζεται από μέλη, δωρητές και ακόλουθους στα κοινωνικά δίκτυα ώστε να δίνεται άμεση, ολοκληρωμένη  και εξατομικευμένη βοήθεια στους πρόσφυγες σε ευρύ φάσμα: από την υποδοχή, την παροχή υπηρεσίας εκμάθησης της ισπανικής γλώσσας, την εύρεση εργασίας, την νομική υποστήριξη καθώς και την αναγνώριση των δικαιωμάτων τους. 
Η ομάδα που μας υποδέχτηκε εκεί ήταν πολύ ενημερωμένη, απάντησε στις ερωτήσεις μας σχετικά με το προσφυγικό στην Ισπανία και συζήτησε μαζί μας τα κοινά θέματα με την τρέχουσα κατάσταση στο νησί της Λέσβου.

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2018

Centro del Profesorado de Malaga




Σαρηγιαννάκη Δέσποινα
Πρόκειται για ένα από τα κέντρα συμβουλευτικής και επιμόρφωσης του Ανδαλουσιανού συστήματος μόνιμης εκπαίδευσης για εκπαιδευτικούς, είτε μιλάμε για πρωτοβάθμια είτε για δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Η επιμόρφωση στους εκπαιδευτικούς παρέχεται από ένα δίκτυο 32 επιμορφωτικών κέντρων στην Ανδαλουσία, ένα εκ των οποίων εδράζεται στη Μάλαγα.
Πιο συγκεκριμένα, η παροχή συμβουλευτικής και επιμόρφωσης αφορά στη νηπιακή εκπαίδευση, στην πρωτοβάθμια και υποχρεωτική μέση εκπαίδευση, στην ειδική εκπαίδευση και επαγγελματική κατάρτιση, στη γλωσσική εκπαίδευση, στην εκπαίδευση για ενήλικες, καθώς και σε θέματα τέχνης και αθλητισμού.
Σύμφωνα με την εισηγήτρια μας, κάθε εκπαιδευτικός πρέπει να συμπληρώνει 60 ώρες επιμόρφωσης ανά 6 χρόνια, προκειμένου να μπορεί να αναβαθμίσει τη θέση του και να παρακολουθεί τις εξελίξεις στην εκπαίδευση. Τα θέματα των επιμορφώσεων είναι ποικίλα, αλλά οι προκλήσεις που καλούνται να αντιμετωπίσουν είναι όμοιες με της χώρας μας. Χαρακτηριστικά αναφέρονται ενδεικτικά τα παρακάτω:
-Έμφαση στη διαφορετικότητα
-Δεξιότητες κλειδιά στη σύγχρονη κοινωνία
-Συνεργατική μάθηση
-Επαγγελματικές Δεξιότητες
-Η τεχνολογία στην τάξη
-Αυτοαξιολόγηση
-Σχέδιο μαθήματος
-Τομείς βελτίωσης της εκπαιδευτικής διαδικασίας
Η επιμόρφωση για όσους ενδιαφέρονται μπορεί να είναι είτε σύγχρονη είτε ασύγχρονη, μέσω διαδικτυακής πλατφόρμας, ώστε να μπορούν να εξυπηρετούνται και εκπαιδευτικοί που δε μπορούν να παρευρεθούν φυσικά στο χώρο.
Σύμφωνα με την ειδικό, στο τέλος κάθε σχολικού έτους, επαγγελματίες του χώρου συναντιούνται με τους εκπαιδευτές των σχολείων (τον Μάιο και τον Ιούνιο) και κάνουν ανάλυση των εκπαιδευτικών αναγκών του κάθε εκπαιδευτικού ιδρύματος, με στόχο τη δημιουργία ενός πρώτου σχεδίου κατάρτισης για την επόμενη σχολική χρονιά. Κάθε απόφαση που παίρνεται και κάθε δράση που δρομολογείται για το νέο έτος βασίζεται έτσι σε ερευνητικά δεδομένα για το κάθε σχολείο. Τέλος, το κέντρο αυτό βρίσκεται σε ανοιχτή συνεργασία και με άλλους εκπαιδευτικούς φορείς για να επιτυγχάνεται το μέγιστο δυνατό εκπαιδευτικό αποτέλεσμα.

Επίσκεψη στην Μάλαγα




Εισαγωγικά- Σαρηγιαννάκη Δέσποινα
Τη δεύτερη εβδομάδα του Μαΐου ταξιδέψαμε στη Μάλαγα της Ισπανίας, για να εκπαιδευτούμε περαιτέρω σε θέματα που αφορούν το προσφυγικό ζήτημα, μέσω του Προγράμματος Erasmus+ "Επιμόρφωση Εκπαιδευτών Ενηλίκων σε μια πολυπολιτισμική πραγματικότητα" (Νο 017-1-ELO1-KA104-035529). Η επίσκεψή μας είχε ως στόχο την παρακολούθηση της δουλειάς φορέων (κρατικών ή ιδιωτικών) που εμπλέκονται με το προσφυγικό στην Μάλαγα και στην ευρύτερη περιοχή της Ανδαλουσίας, ώστε να αντλήσουμε χρήσιμες μεθόδους και πρακτικές που εφαρμόζονται σε μια χώρα που συνορεύει πολύ στενά με την Αφρικανική Ήπειρο. Η εμπειρία ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα  καθώς είχαμε τη δυνατότητα να συγκρίνουμε ποιοτικά και ποσοτικά μεγέθη και να μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας πίσω στο σχολείο μας στη Μυτιλήνη.
Αρχικά μας υποδέχτηκαν μέλη του οργανισμού Tribeka, που είχε και την ευθύνη της διοργάνωσης των επιμορφωτικών επισκέψεών μας, στα γραφεία του οργανισμού τους. Εκεί οργανώθηκε την πρώτη μέρα 4ωρο σεμινάριο στο οποίο μας έγινε ενδελεχής παρουσίαση του ισπανικού εκπαιδευτικού συστήματος, καθώς και των ιδιαιτεροτήτων που εμφανίζει η περιοχή της Ανδαλουσίας, αφενός λόγω των προσφυγικών ροών από την Αφρική, και αφετέρου λόγω του μεγάλου πληθυσμού Ρομά που διαβιούν στην ευρύτερη περιοχή. Ιδιαίτερη μνεία έγινε στις δυο αυτόνομες ισπανικές πόλεις της Β. Αφρικής, Ceuta και Melilla, οι οποίες αποτελούν ισπανικά εδάφη και πέρασμα των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών από το εσωτερικό της Αφρικής στην αντικρινή Ανδαλουσιανή ακτή.
                                                  Με μια σύντομη ιστορική αναδρομή, ανατρέξαμε από τον παρεμβατισμό της Καθολικής Εκκλησίας στην εκπαίδευση στα σκληρά χρόνια του ισπανικού εμφυλίου και της Δικτατορίας του Fransisco Franco. 
                         
Σήμερα πλέον, μετά από τις διώξεις εκπαιδευτικών μη κονφορμιστών και  ένα έντονα πατριωτικό, καθολικό σύστημα εκπαίδευσης, το τελευταίο Ισπανικό Σύνταγμα του 1978 κατοχυρώνει την αυτονομία της εκπαίδευσης και την υποχρεωτική φοίτηση έως τα 16 χρόνια για όλους. Μας έγινε επίσης μια αναλυτική παρουσίαση των επιλογών που έχουν οι μαθητές μετά τα 16 τους χρόνια, είτε προς την απόκτηση του “Bachillerato” (απολυτήριο λυκείου) και την ακαδημαϊκή εκπαίδευση, είτε προς την τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση.
Η ανάλυση αυτή αποδείχτηκε πολύ χρήσιμη για τη συνέχεια του προγράμματός μας, καθώς ήμασταν σε θέση να κατανοήσουμε πολύ καλά τους μηχανισμούς που τοποθετούν τους μετανάστες και πρόσφυγες στα διάφορα εκπαιδευτικά επίπεδα.  Αυτό που ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακό και μας τονίστηκε και στις εκπαιδευτικές επισκέψεις μας στους δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς που επισκεφτήκαμε, ήταν η αναγνώριση του δικαιώματος στην εκπαίδευση για όλα τα παιδιά, και η άμεση τοποθέτησή τους σε σχολικές μονάδες, ακόμη και πριν την διευθέτηση των εγγράφων τους.
Βέβαια, πρέπει να τονιστεί σε αυτό το σημείο, πως η Ισπανία αντιμετωπίζει πολύ μικρότερες προσφυγικές ροές από της Ελλάδα και πως στο βάθος των ετών που συμβαίνει αυτό, οι Ισπανοί είχαν το περιθώριο να αναπτύξουν δομές και μηχανισμούς βοηθείας. Επιπλέον, το μεγαλύτερο ποσοστό των προσφύγων και μεταναστών που καταφτάνουν από την Ceuta και τη Melilla είναι ισπανόφωνο, γεγονός που συμβάλλει κατά πολύ στην ομαλότερη ενσωμάτωσή τους στην ισπανική κοινωνία.